
PKS (łupiny palmowe) luzem — Poznań


Łupiny palmowe PKS
Odbiorcom z Poznania i całej Wielkopolski oferujemy łupiny palmowe PKS luzem, z odbiorem własnym z placu składowego w Porcie Gdańsk. Od miasta do placu jest 300 kilometrów autostradą A1 i drogą S5, w całości drogami dwujezdniowymi. Cena towaru wynosi 800 zł za tonę netto plus VAT przy minimum 25 ton.
Towar stoi na placu w Porcie Gdańsk, odbiór własny. Cena dotyczy towaru wydanego na placu w Gdańsku i nie zawiera transportu do Poznania. Dojazd to 300 km autostradą A1 i drogą S5 — dowóz organizuje kupujący, naczepą typu wanna albo łódka. Sprzedaż luzem. Aktualne minimum to 25 ton. Nie ma tego towaru w workach ani w big bagach.
Koszt energii liczony z ceny netto na placu w porcie i kaloryczności 18,5 MJ/kg, bez transportu.
1 aktywna oferta przypisana do Poznania. Cena netto za tonę przy odbiorze z placu w Porcie Gdańsk, do której dolicza się VAT.


Łupiny z pestek palmy olejowej to twarda, zdrewniała okrywa nasienia, która zostaje po wytłoczeniu oleju z owoców palmy i po wysuszeniu służy jako paliwo. Sprzedajemy je w postaci naturalnej, bez granulowania i bez żadnych domieszek, więc odbiorca dostaje materiał sypki, o nieregularnym kształcie i uziarnieniu zbliżonym do grubego żwiru. Parametry deklarowane dla tej partii to 18,5 MJ/kg kaloryczności, 12% wilgotności oraz 3% zawartości popiołu, a do ładunku wystawiamy świadectwo jakości. Tak wysoka kaloryczność stawia łupiny na poziomie dobrego pelletu drzewnego, przy cenie za tonę niższej o kilkaset złotych, i wyraźnie powyżej zrębki, która przy wilgotności dostawy daje od 8 do 12 MJ/kg. Spala się je w kotłach rusztowych, w paleniskach z podajnikiem dopuszczonym do biomasy pochodzenia rolniczego i w układach współspalania. Różnica eksploatacyjna wobec paliw drzewnych jest obustronna: łupiny przyjeżdżają suche i nie tracą wartości w pryzmie, ale zostawiają kilkakrotnie więcej popiołu niż pellet klasy A1. Partia przyjechała drogą morską i jest składowana na placu w Porcie Gdańsk.
Z placu w Porcie Gdańsk do Poznania jest 300 kilometrów, a trasa prowadzi autostradą A1 na południe, a następnie drogą S5 w kierunku Wielkopolski. Jej zaletą jest to, że na całej długości jest dwujezdniowa i omija centra miast, więc zestaw utrzymuje równą prędkość i kierowca nie musi zakładać zapasu czasu na przejazdy przez zabudowę. Realnie przejazd zajmuje około trzech i pół godziny, a razem ze zgłoszeniem pojazdu, ważeniem i załadunkiem na placu obrót wypełnia dzień pracy kierowcy i nie pozostawia miejsca na drugi ładunek. Na naczepę typu wanna albo łódka wchodzi około 26 ton i przy tym dystansie zabranie pełnego ładunku jest warunkiem opłacalności, bo transport staje się realnym składnikiem kosztu na tonie, a przewoźnik rozlicza trasę, nie masę. Osobna uwaga dotyczy samego miasta: większość odbiorców przemysłowych i energetycznych znajduje się w pasie wokół obwodnicy oraz w gminach ościennych, więc zestaw zwykle nie musi wjeżdżać w gęstą zabudowę. Przy większym wolumenie warto zapytać o kilka samochodów w jednym terminie, bo Poznań jest kierunkiem, w którym przewoźnikowi łatwo znaleźć ładunek powrotny, a to przekłada się na stawkę za przejazd.
Poznań ma dużą i zróżnicowaną grupę odbiorców biomasy, a każda z nich kupuje w innym rytmie. Pierwsza to elektrociepłownie, które od lat zwiększają udział biomasy w miksie paliwowym i pracują w kogeneracji, więc ich pobór jest duży i rozciągnięty na cały rok, nie tylko na sezon grzewczy. Druga to przemysł spożywczy, wyjątkowo gęsto obecny w Wielkopolsce: zakłady mięsne, mleczarnie, browary, piekarnie przemysłowe i przetwórnie warzyw potrzebują pary oraz gorącej wody codziennie, niezależnie od pogody za oknem. Trzecia to przemysł drzewny i meblarski, który jest wielkopolską specjalnością, wraz z suszarniami tarcicy pracującymi w ruchu ciągłym. Czwarta, specyficzna dla tego regionu, to ogrodnictwo pod osłonami: pas szklarniowy i uprawy w gminach na południe oraz zachód od miasta ogrzewają obiekty od późnej zimy do wczesnego lata, a przechowalnie i suszarnie warzyw dokładają pobór w okresie zbiorów. Piąta to usługi towarzyszące dużemu miastu, czyli pralnie przemysłowe obsługujące hotele i szpitale, które zużywają ciepło przez dwanaście miesięcy w roku.
Aktualną cenę, minimalną partię i dostępność sprawdź w ofertach na tej stronie. Porównując koszt energii, dolicz transport i sprawdź parametry konkretnej partii.
W Wielkopolsce naturalnym konkurentem dla łupin są paliwa drzewne, bo region ma zarówno gęsty przemysł drzewny, jak i rozwiniętą produkcję pelletu, więc dostępność jednego i drugiego jest tu lepsza niż w większości kraju. Łupiny wygrywają kosztem gigadżula, a wobec zrębki także gęstością energetyczną i stabilną wilgotnością. Trzeba jednak powiedzieć, gdzie są słabsze. Zawartość popiołu 3% jest kilkakrotnie wyższa niż w pellecie klasy A1, gdzie dopuszcza się do 0,7%, co oznacza częstsze czyszczenie palnika i znacznie więcej odpadu do zagospodarowania. Nieregularny i miejscami ostry kształt łupin wymaga podajnika przystosowanego do biomasy pochodzenia rolniczego, bo ślimak i zasyp zaprojektowane wyłącznie pod okrągły granulat będą się zapychać i szybciej zużyją. Temperatura spiekania popiołu jest niższa niż w drewnie, dlatego w paleniskach pracujących na wysokiej temperaturze pojawia się ryzyko żużlowania i przed zakupem trzeba sprawdzić w dokumentacji kotła dopuszczenia producenta. To paliwo dla instalacji średnich i dużych, nie dla domowego kotła pelletowego ani dla małej kotłowni z palnikiem wyłącznie na pellet.
Procedura zakupu ma cztery kroki. Pierwszy to zapytanie, w którym podajesz ilość, orientacyjny termin i miejsce przeznaczenia. Drugi to nasza odpowiedź: potwierdzenie dostępności w partii, wolne okno załadunku na placu w porcie oraz warunki płatności. Bieżąca partia liczy rzędu pięciuset ton, więc odbiorca o stałym poborze może od razu rozplanować serię wyjazdów. Trzeci krok to podstawienie pojazdu w tym oknie, naczepą typu wanna albo łódka o ładowności około 26 ton. Czwarty to ważenie na placu przed załadunkiem i po nim, bo różnica mas jest podstawą rozliczenia i płacisz za towar faktycznie zabrany. Kierowca zabiera dokument wydania wraz z kwitem wagowym, a świadectwo jakości dołączamy do partii. Po stronie odbiorcy w Poznaniu potrzebny jest utwardzony plac z dojazdem dla zestawu kilkunastometrowego i swobodą manewru przy wywrocie, a dla instalacji z zasypem automatycznym także dostęp dla ładowarki. Łupiny przyjeżdżają przy wilgotności 12% i nie wymagają podsuszania, trzeba je tylko trzymać pod dachem albo pod przykryciem, bo materiał, który nabierze wody, traci kaloryczność i gorzej płynie w podajniku.
Poznań jest węzłem, z którego rozchodzą się kierunki na całą Wielkopolskę i dalej na zachód, a od portu dojeżdża się tu jedną osią autostrady A1 i drogi S5. Odbiorcy z gmin ościennych powinni sprawdzić podstronę najbliższego miasta z tej listy, bo tam podajemy dystans i czas przejazdu właściwy dla ich kierunku. Przy trzystu kilometrach wspólny termin załadunku dla dwóch odbiorców z tego samego kierunku zauważalnie poprawia koszt przypadający na tonę.
PKS — Piła
95 km na północ, drogą S11
Zagłębie zakładów drzewnych bliżej wybrzeża, a jego odbiorcy jadą częściowo tą samą trasą, co pozwala uzgodnić dwa załadunki w jednym dniu.
PKS — Ostrów Wielkopolski
110 km na południowy wschód
Dalszy punkt tej samej osi drogowej, wygodny do wspólnego planowania wyjazdów z portu przy większym wolumenie.
PKS — Gorzów Wielkopolski
135 km na zachód
Region o dużym zagęszczeniu zakładów drzewnych, do którego towar jedzie innym korytarzem, więc warto porównać oba warianty dojazdu.
Najczęstsze pytania odbiorców z tego kierunku
Nie dowozimy towaru, bo cała sprzedaż odbywa się z odbiorem własnym z placu w Porcie Gdańsk. Te 300 kilometrów organizuje kupujący, własnym pojazdem albo przez wybranego przewoźnika. Cena 800 zł za tonę netto plus VAT dotyczy towaru załadowanego na podstawiony samochód i nie obejmuje dowozu do Wielkopolski.
Około trzech i pół godziny. Trasa biegnie autostradą A1 na południe, a potem drogą S5, i jest dwujezdniowa na całej długości, bez przejazdu przez centra miast, więc czas przejazdu jest przewidywalny. Razem ze zgłoszeniem pojazdu, ważeniem i załadunkiem obrót wypełnia dzień pracy kierowcy.
Tak, przy pełnych załadunkach. Energia z łupin kosztuje około 43 zł za gigadżul już na placu w porcie, a pellet klasy A1 od 65 do 80 zł za gigadżul, więc różnica na jednym samochodzie przewożącym około 480 gigadżuli jest wyraźna. Przewoźnik rozlicza przejazd od trasy, nie od masy, dlatego zawsze warto brać pełne 26 ton i pytać o kilka samochodów w jednym terminie.
W pasie wokół obwodnicy i w strefach przemysłowych nie ma z tym problemu, bo dojazd prowadzi drogami przystosowanymi do ruchu ciężkiego. W gęstej zabudowie trzeba sprawdzić ograniczenia tonażu oraz miejsce na manewr i wywrót naczepy o długości kilkunastu metrów. Dlatego to paliwo trafia głównie do instalacji na obrzeżach i w gminach ościennych.
Pod dachem, na utwardzonym podłożu, z dostępem dla ładowarki. Dostawa ma 12% wilgotności i jest gotowa do spalenia od razu, ale pryzma zostawiona na otwartym placu nabierze wody i straci część kaloryczności, a wilgotny materiał gorzej płynie w podajniku. Przy 18,5 MJ/kg zapas energii na kilka tygodni pracy kotłowni zajmuje mniej miejsca niż równoważna ilość zrębki.
Minimum to 25 ton, czyli jeden pełny samochód, bo sprzedaż prowadzimy wyłącznie luzem i nie mamy mniejszych form opakowania. Do partii wystawiamy dokument wydania z kwitem wagowym z wagi na placu i rozliczamy faktycznie zabraną masę. Na życzenie przekazujemy świadectwo jakości z deklarowanymi parametrami oraz potwierdzenie importowego pochodzenia towaru.

Jedno konto obsługuje wszystkie serwisy w grupie: www.gieldabiomasy.pl, www.gieldapelletu.pl, www.gieldazrebki.pl, www.gieldatrociny.pl i www.gieldapks.pl.